تبليغاتX
پرستوی مهاجر

 

وفاي شمع را نازم كه بعد از سوختن

به صد خاكستري در دامن پروانه ميريزد

نه چون انسان كه بعد از رفتن همدم

 گل عشقش درون دامن بيگانه ميريزد

ای شمع آهسته بسوز که غم زیاد است هنوز

ای شمع آهسته بسوز که شب دراز است هنوز

بود شمعي در غم پروانه اي

 روشن و تنها به فکر چاره اي

 شاپرک پروانه اي در فکراو

 آتشي در جان او افکنده بود

 درد پروانه ز درد شمع بود

 شمع هم از درد پروانه فروزان گشته بود

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387ساعت 16:33
  به قلم: میثم - صادق  | 

برای زندگی کردن دو چیز لازم است قلبی که دوستت بدارد و قلبی که دوستش بداری

 

چشمانت را براي زندگي مي خواهم

اسمت را براي دلخوشي  مي خوانم

دلت  را براي  عاشقي  مي خوا هم 

 صدايت را براي شادابی  مي شنو    

دستت  را  براي  نوازش  و         

 پايت را براي همراهي  مي خواهم  

عطرت  را  براي مستي  مي بويم   

 خيالت را براي پرواز مي خواهم و   

 خودت را نيز براي پرستش.      

                                           

                                          نگاهم كردپنداشتم دوستم دارد          

       نگاهم كرددرنگاهش بوي عشق را خواند 

نگاهم كرددل به اوباختم                

 نگاهم كردزندگي را به او دادم         

    ولي بعدهافهميدم فقط نگاهم كرد    

 

                                          دنيا مثل بازي گل يا پوچ ميمونه:      

                                              با تو گل بي تو پوچ    

 

                                 گرمي دست هايت چيست که دستهايم آنها را ميطلبد ؟

                                     در آينه چشمهايم بنگر چه ميبيني؟ آيا ميبيني که تو را ميبيند؟

                                     صداي طپش قلبم را ميشنوي

                                     که فرياد ميزند دوستت دارم

                                     چقدر زمونه بي وفاست

                                     نمي دونم خدا كجاست

                                     يكي بياد بهم بگه

                                     كجاي كارم اشتباست

                                     گاهي مي خوام داد بكشم

                                     اما صدام در نمياد

                                     بگم آخه خدا چرا دنيا به آخر نمي ياد ؟

                   دوست ندارم که بگويم دوستت دارم. دوست دارم که بداني دوستت دارم!

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387ساعت 4:17
  به قلم: میثم - صادق  | 

برای زندگی کردن دو چیز لازم است قلبی که دوستت بدارد و قلبی که دوستش بداری

                        در این دنیا من او را میپرستم     هم او را هم خدا را میپرستم

                        تمام زاهدان یکتا پرستن           ولی من هر دو تا را میپرستم

                                        بعد از خدا فقط خودم فقط خودت

          کی رفته ای زدل که تمنا کنم تو را      کی بوده ای نهفته که پیدا کنم تو ر ا

                                   به امید دیدار تو تا قیامت چشم به درمیمانم

           بر بوته ها نوشتند لطفا گلی نچینید   اما چه سود طوفان خواندن نمیتواند 

      گذشت و مهربانی را عزیزم از درخت آموز  که سایه از سر هیزم شکن هم بر نمی دارد 

      ای بی وفا رسم وفا از غم نیاموزی چرا     غم با همه بیگانگی هر شب به ما سر میزند

                                        وفا زگل مطلب که زاده خار است

                                  فقط برای شما عزیزان    

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387ساعت 3:19
  به قلم: میثم - صادق  | 

برای زندگی کردن دو چیز لازم است قلبی که دوستت بدارد و قلبی که دوستش بداری
چرا امشب سکوت خلوت من این چنین باشد            سخن در دل نهفته روح من یارا غمین باشد

فراغ دیدن رویت نگارا نازنین باشد                            سمیل ابروانت از چه رو نازکترین باشد

شکستن را من آموزش ندیدم تا که همواره در این شب       

                                                            بشکنم روی سپیدت را خدایا دل غمین باشد

در این دنیا به دور از فتنه و شوم شباهنگی          نوازم نی من امشب تا که از یارم صدا آید

از این بیداری و رسوایی دل کی شوم نالان           که درمان تمام دردهایم در دیار بی صدا آید

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387ساعت 0:11
  به قلم: میثم - صادق  | 

برای زندگی کردن دو چیز لازم است قلبی که دوستت بدارد و قلبی که دوستش بداری

زبانم را نمی فهمی٬ نگاهم را نمی بینی

زاشکم بی خبر ماندی و آهم را نمی بینی

سخنها خفته در چشمم٬نگاهم صد زبان دارد

سیه چشمها!مگر طرز نگاهم را نمی بینی

سیه مژگان من!موی سپیدم را نگاهی کن

سپید اندام من!روز سیاهم را نمی بینی

پریشانم٬دل مرگ آشیانم را نمی جویی

پشیمانم٬نگاه عذر خواهم را نمی بینی

گناهم چیست جز عشق تو٬روی از من چه می پوشی

مگر ای ماه!چشم بی گناهم را نمی بینی

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام فروردین 1386ساعت 16:23
  به قلم: میثم - صادق  | 

برای زندگی کردن دو چیز لازم است قلبی که دوستت بدارد و قلبی که دوستش بداری

یکی داشت یکی نداشت

اونی که داشت تو بودی و اونی که تورو نداشت من

یکی خواست و یکی نخواست

اونی که خواست تو بودی و اونی که بی تو بودن رو نخواست من

یکی آورد و یکی نیاورد

اونی که آورد تو بودی و اونی که به جز تو به هیچکس ایمان نیاورد من

یکی موند و یکی نموند

اونی که موند تو بودی و اونی که بدونه تو نمی تونست بمونه من

یکی رفت ویکی نرفت

اونی که رفت تو بودی و اونی که به خاطره توتوقلب هیچکسی نرفت من

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386ساعت 16:51
  به قلم: میثم - صادق  | 

برای زندگی کردن دو چیز لازم است قلبی که دوستت بدارد و قلبی که دوستش بداری
 

© 2006-2007 Kiyanooshansari.blogfa.com - All rights reserved - Powered by Blogfa.com - Temp by  K I Y A N S O F T